SRBI SLAVE PREKO 80 KRSNIH SLAVA

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestShare on StumbleUponShare on TumblrEmail this to someone
kolac-sveca
Foto: AP /Tanjug
Krsna slava je naš najstariji običaj i jedno od glavnih obeležja nacionalne kulture. Kućnom zaštitniku se vraćaju i porodice koje su tokom prethodnih decenija potpuno napustile ovaj običaj

KRSNA slava brend je našeg naroda. Srbi, kako je neko pedantno izbrojao, obeležavaju više od 80 krsnih slava. Sveti Nikola je svetitelj koji bdi nad najviše pravoslavnih porodica. Ovaj svetac bez konkurencije patron je navećeg broja domova u Srbiji, ali i u Crnoj Gori, Republici Srpskoj i drugim krajevima. U krugu najpopularnijih slava su Aranđelovdan, Jovanjdan i Đurđevdan.

U SPC kažu da je trend povećanja broja domova koja proslavljaju krsno ime prisutan već godinama. U parohijama su posebno radosni što se slavama vraćaju i porodice koje su tokom komunizma potpuno napustile ovaj običaj.

Iako svi pravoslavni vernici slično slave, postoji i puno različitih običaja kojih se svečari pridržavaju. Najveći broj njih, međutim, izraz je ukorenjenih navika i lokalnih verovanja, a manje načela hrišćanskog života. Smisao okupljanja oko sveće jeste molitveno zajedništvo svečara i zahvalnost Bogu, a ne preterivanje u hrani i piću. Snaga porodičnog praznika leži u slavskom kolaču i žitu, kao i ljubavi, pokajanju i praštanju.

Iako se suštinom hrišćanskog obeležavanja kućnog sveca zaštitnika smatraju sveća, vino, slavski kolač i žito (koljivo), Aranđelovdan je primer slave koja se ovako najčešće – ne proslavlja. U našem narodu ukorenjen je stav da je Sveti arhangel Mihailo, čiji se sabor proslavlja 21. novembra, “živ svetitelj” i da se zbog toga na ovaj dan ne iznosi slavsko žito. Crkveno tumačenje sasvim je suprotno.

U SPC kažu da je trend povećanja broja domova koja proslavljaju krsno ime prisutan već godinama. U parohijama su posebno radosni što se slavama vraćaju i porodice koje su tokom komunizma potpuno napustile ovaj običaj.

Iako svi pravoslavni vernici slično slave, postoji i puno različitih običaja kojih se svečari pridržavaju. Najveći broj njih, međutim, izraz je ukorenjenih navika i lokalnih verovanja, a manje načela hrišćanskog života. Smisao okupljanja oko sveće jeste molitveno zajedništvo svečara i zahvalnost Bogu, a ne preterivanje u hrani i piću. Snaga porodičnog praznika leži u slavskom kolaču i žitu, kao i ljubavi, pokajanju i praštanju.

Iako se suštinom hrišćanskog obeležavanja kućnog sveca zaštitnika smatraju sveća, vino, slavski kolač i žito (koljivo), Aranđelovdan je primer slave koja se ovako najčešće – ne proslavlja. U našem narodu ukorenjen je stav da je Sveti arhangel Mihailo, čiji se sabor proslavlja 21. novembra, “živ svetitelj” i da se zbog toga na ovaj dan ne iznosi slavsko žito. Crkveno tumačenje sasvim je suprotno.

Dnevne.rs /Izvor: R.Dr.,Novosti.rs)

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestShare on StumbleUponShare on TumblrEmail this to someone