RUSKI KALAŠNJIKOV: Mitovi i činjenice

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestShare on StumbleUponShare on TumblrEmail this to someone

 

puška
Foto: Dnevne.rs/pixabay
Automatska puška „kalašnjikov“ jedna je od najkontroverznijih među postojećim automatskim oružjem, baš kao i njen američki parnjak M16.

Neki je hvale kao najpouzdanije ikada izrađeno oružje, dok je drugi opisuju kao „zastarelu“.

Puška AK-47/74 jedno je od najproduktivnijih i najkorisnijih oružja na svetu. Od 1949. godine u različitim delovima sveta napravljeno je više od sto miliona primeraka, što je više od „FN FAL“, M16, „Hekler i Kohsa“ i „Uzija“ zajedno. Ipak, uprkos upotrebljivosti, tačnosti i izdržljivosti AK-47/74, učinjeni su brojni pokušaji da se nađe zamena za legendarni izum Mihaila Kalašnjikova. Sovjetsko Ministarstvo odbrane je 1981. organizovalo tender za jurišnu pušku koja bi bila duplo bolja od AK-47/74. Kao rezultat toga, Nikonov automat AN-94 uspešno je prošao ispitivanja na terenu i, iako nikada nije serijski proizveden, oružane snage su ga usvojile 1987. godine.

Razgovor o penzionisanju oprobane AK-47/74 nastavljen je 2011. godine, nakon što je Ministarstvo odbrane Rusije najavilo da poništava porudžbinu za još „kalašnjikova“, pored 17 miliona koje već ima. Neki stručnjaci smatrali su jurišnu pušku AEK-971, koja je dizajnirana kasnih 1970-ih, kao najverovatniju zamenu za veteranku AK-47. Neki su čak pričali o kupovini puške FAMAS od Francuza, koji su ih odbacili 2016. i opredelili se za naprednije nemačke jurišne puške NK416. Marketinški trik Platforma AK poznata je po svojoj jednostavnosti, pouzdanosti, strukturalnoj snazi i niskoj ceni. Slabe tačke, a posebno kada se uporedi sa najsavremenijim stranim parnjacima kao što su FN SVCAR i NK416, su njena zastarela ergonomija, nezgodan regulator paljbe, relativno niska tačnost pucanja, itd. Kritičari takođe naglašavaju „nizak potencijal za modernizaciju“ platforme AK i njenu nemodularnu konstrukciju, koja predstavlja dominantan trend u proizvodnji oružja 21. veka.

U teoriji, modularna konstrukcija, zamenljiva cev i promenljivi kalibar mogli bi da budu od ključnog značaja za jedinice za specijalne operacije kada treba da „sastave“ pušku za određenu misiju, ali mnogi stručnjaci opisuju ovo kao marketinški trik proizvođača oružja koji žele da zarade više novca. Nezgodan rukohvat Ergonomija zatvarača puške AK, pričvršćivanje šaržera i oblik kundaka podsećaju na puške „garand M1“, FN FAL i M14 iz sredine 20. veka i zaista izgledaju staromodno. Međutim, veliki i mali proizvođači modernog oružja naučili su da prilagode platformu AK savremenim zahtevima i smanjivanjem trzaja i nizom dodataka jednostavnih za upotrebu. Prema navodima koncerna „Kalašnjikov“, njihova najnovija AK-12, otkrivena u septembru na sajmu oružja „Armija 2016“, u stanju je da reši ove probleme.

Dugi i zavojiti put AK-12 AK-12, koja je razvijena 2011. godine, veoma liči na AK-74M, ali sa boljom ergonomijom, teleskopskim kundakom. Ugradnja šine Pikatini omogućiće da se na automat postavljaju nišani, daljinomeri, laserski pokazivači, lampe i drugi uređaji i pribori. Cev je podešena da osigurava preciznije pucanje. Prednji rukohvat i sanduk sa rukohvatom vezani su za gasni cilindar i gasnu komoru. U nastojanju da se platforma AK napravi što modularnijom, dizajneri „Kalašnjikova“ predstavili su puškomitraljez RPK-16 sa zamenljivom cevi kalibra 5,45 mm koji je zasnovan na AK-12. Sa dugom cevi RPK-16 može da se koristi kao mitraljez, a sa kraćom kao jurišna puška.

(Dnevne.rs/Pravda.rs /Izvor:rs.sputniknews.com)

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestShare on StumbleUponShare on TumblrEmail this to someone