NARKOKRATIJA I NARKONOMIJA

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestShare on StumbleUponShare on TumblrEmail this to someone
oci-bele
Ako u današnjem vremenu kažete da je NATO fabrika heroina i leglo mafijaških izopačenika najgore vrste, najčešće ćete biti proglašeni za zaljubljenika „teorije zavere“, međutim ako pogledamo istorijski sled svetskih događaja poslednjih dvesta godina i način na koji je kreiran slučaj Kosovo kao nova kolonija Sjedinjenih Američkih Država i njenih NATO podanika u 21. veku, sasvim je jasno da današnji promoteri „demokratskog otvorenog društva“ i države proameričkog bloka nisu imale period svoga razvoja u kojem bi se izlečili od kolonijalističkih navika i principa.

Jedna od najpogubnijih karakteristika antihrišćanske (antisrpske) politike proameričkih režima u Srbiji “ jeste nepostojanje realnog sagledavanja sveta u kojem se nalazimo i kreiranje slike o istom na osnovu malograđanskih poriva službenika te iste vlasti, te rukovođenje nazadnim političkim trendovima i šupljim pričama, nedostatak svesti o geopolitičkim promenama i geopolitičkoj realnosti planete Zemlja.

Zato u Srbiji često možete čuti da „ispijanje kafe sa predstavnicima EU institucija u holu Evropskog parlamenta“ predstavlja instrument i način putem kojeg srpski „moderni“ lideri vrše uticaj i lobiraju za srpske nacionalne interese kod evropskih zemalja… i slične druge gluposti.

SAZNAJTE ZASTRAŠUJUĆE ISTINE O EVROPSKOJ UNIJI KOJU SRBIMA NISU REKLI

Par osmeha i tapšanje po ramenu uz kratki espreso će inspirisati evropske političare da se zauzmu za srpske nacionalne interese, to javno tvrde zvaničnici današnje srpske vlasti. Tako dobijamo sliku da je svetska politika u rukama dobrog ili lošeg raspoloženja činovnika Evropskog parlamenta i sličnih institucija. Naravno, realno zlo kojem se klanjaju – bez prava glasa i odmah posle ispijene kafe – ti isti EU činovnici, svedoči o drugim principima funkcionisanja političke stvarnosti sveta.

Dok se EU i druge države svom snagom naprežu da imaju ono što Srbi drže u rukama – partnerstvo sa Rusijom i Kinom, srpske vlasti teže ostvarivanju „politike prošlog veka“ – evropskim integracijama, koju EU uspeva da prodaje samo još „prodanim dušama“ ne znajući šta da radi sa sve većim brojem bilateralnih saveza i dogovora vodećih članica EU u kojima nema mesta za nove čanice i sve većim rascepom između tzv. Stare Evrope (osnivačke članice) i Nove Evrope (nove članice) koji jasno svedoči o apsolutnoj nespojivosti i neslaganju između onoga što je na papiru i onoga što je u stvarnosti Evropska Unija.

SAD sa druge strane ne zanima toliko kofein, espreso politika i kofeinska vizija sveta srpske „proevropske elite“ i EU „činovnika“, zvaničnici SAD imaju daleko utemeljeniju strategiju, viševekovnu misiju i mnogo zanimljivije supstance na kojima temelje svoju politiku – kokain i heroin.

Verovatno je zato i veći uticaj SAD na EU od uticaja srpskih evroatlantista i srpskih visokointeligentnih neustrašivih lobista, jer kokain ipak ima mnogo snažnije dejstvo od kofeina.

Fascinantna je činjenica da je Afganistan prva država koja je priznala Kosovo. Prvenstveno, fascinantna jer jasno ukazuje na Kosovo kao državu narko mafije.

Fascinantna jer dokazuje i otvoreno javno pokazuje tvrdnju da je trgovina narkoticima osnovni NATO biznis i princip postojanja ove „vojne mirotvoračke“ alijanse.

Fascinantna jer otkriva i potvrđuje da su SAD, suvereni vladar Evropske Unije i glavni svetski narkobos.

Fascinantna je zbog toga što pokazuje zastrašujuću sliku sveta u kojem ne vladaju proklamovani politički principi, nego okoreli bezdušni mafijaši najgore vrste.

Već smo u nekoliko navrata spominjali izveštaj UN koji svedoči o tome da je od dolaska NATO snaga u Afganistan uvećana proizvodnja heroina i drugih opijata za 44 puta. Obzirom da je Afganistan i pre dolaska NATO-a bio glavno svetsko izvorište narkotika, tj. preko 90% ukupne svetske proizvodnje heroina je bilo u Afganistanu, dolazimo do zaključka da je NATO mašinerija uvećala konzumiranje i svetsku ukupnu potrošnju heroina za 44 puta. To su stotine miliona mrtvih, a u ne tako dalekoj budućnosti – to će biti milijarde mrtvih!

Ovo pokazuje koliko je naopaka, koliko je protivna srpskim interesima i koliko na svim nivoima i na svakom koraku pravi štetu Srbiji i srpskom narodu politika evroatlantskih integracija kojom se rukovode srpski vlastodršci 21. veka.

Takođe, stvar o kojoj se malo ili nikako govori u Srbiji, jeste da je upravo Evropski parlament (EU) označio Srbiju kao glavni centar narko-trgovine za ceo evropski kontinent, što je bio još jedan dodatni razlog za isticanjem „javne tajne“ o Kosovu kao leglu narko biznisa.

Idemo na istorijski period od zadnjih dvesta godina da dokažemo i prikažemo narko tradiciju i ukupan portfolio EU članica, kako naši čitaoci ne bi imali nedoumicu o istinitosti tvrdnje o NATO-u kao narko tvorevini i narko biznisu kao glavnom izvorištu „kvalitetnog“ životnog standarda i „napredne“ ekonomije evropskih zemalja.

Snage današnjeg liberalnog neo-kolonijalizma, kako u savremenom dobu, tako i u prošlosti i u svojim začecima, iza sebe su ostavile stotine miliona žrtava, istorijske nepopravljive nepravde i uspostavile sisteme kojima ugrožavaju i uništavaju celokupno čovečanstvo na najužasnije i najnečovečnije načine.

Velika Britanija, odnosno Britanska Imperija sa svojim satelitima, zatim Španija, Holandija, Portugalija i Francuska, u cilju očuvanja kolonijalnog modela upravljanja svetom, organizovali su nekoliko genocidnih projekata u različitim istorijskim periodima među različitim nacijama i na različitim delovima sveta.

Trgovina robljem u Americi i Aziji odnela je desetine miliona života crnaca robova.

Zatim, desetine miliona Kineza u 19. veku su bili žrtve opijuma tokom tzv. Opijumskih ratova, koji je na desetine tona ilegalno uvezen na teritoriju Kine od strane Britanaca, koji su i danas glavni proizvođači i krijumčari droge u svetu.

U cilju stvaranja Svetske Britanske imperije sa globalnim imperijalnim parlamentom, 1891. godine osnovano je društvo „Okrugli sto“ (Round Table). Ovo društvo je bilo uključeno i u formiranje „Saveta za međunarodne odnose“ (Council on Foreign Relations) u Njujorku.

Jedan od ciljeva Okruglog stola bio je da se Sjedinjene Američke Države vrate pod okrilje Britanske Imperije. Glavno sredstvo za postizanje ovog cilja vraćanja SAD-a pod kontrolu Britanskog carstva bio je stvaranje Sistema federalnih rezervi (privatna kompanija za finansijske usluge koje kontroliše privatna banka u Engleskoj) 1913. godine.

Simultano zadatak Okruglog stola je bio da se oslabi Rusko carstvo (da ne može da pomogne SAD), koje je u periodu 1861-1864 pomoglo SAD-u tokom građanskog rata, slanjem dve eskadrile u Njujork i San Francisko, za zaštitu severnjaka od napada britanske mornarice.

Dakle, 1891. godine, pod pokroviteljstvom britanske obaveštajne službe, stvoren je intelektualni centar za vođenje globalnog informacionog rata Britanske imperije za svetsku dominaciju.

Verujemo da je ovo centar i bio je dugo vremena štab informacionog rata protiv Rusije i SSSR-a. Tu je razvijena i glavna ideja organizovanja Prvog svetskog rata, sticanje kolonijalne teritorije od strane drugih carstva (nemačke i turske), uništavanje Pravoslavnog ruskog carstva.

U 20. veku, Britanska imperija, organizovala je dva svetska rata, u kojem je ubijeno više od 70 miliona ljudi. Samo Rusija je izgubila u tim krvavim masakrima koje organizuje Britanska imperija više od 30 miliona ljudi, dok je Srbija u Prvom svetskom ratu prepolovila svoje stanovništvo, a u Drugom podnela žrtvu od preko dva miliona ljudi.

Britanska imperija organizovala je obaranje ruske monarhije u februaru 1917, nekoliko meseci pred pobedu ruskog oružja, kada su ruske trupe već bile u blizini Bagdada i Carigrada, u neposrednoj blizini britanskih kolonija.

Agenti Britanske imperije (Jakov Sverdlova i Lav Trocki), organizovali su monstruozno ubistvo porodice pravoslavnog cara ruskog carstva, prepoznatljivo po svojoj surovosti, čime su prevazićeni čak i nacistički zločini u SSSR-u (spaljivanje sela Khatin) i američki u Vijetnamu (spaljivanje sela Mi Lai).

Hitler je pod sponzorstvom Britanske imperije napao Staljinov Sovjetski Savez.

Prvo je obezbeđen proces uspona Hitlera na vlast, a zatim 80% od oružja u nacističkoj Nemačkoj bilo je finansirano od strane Engleske Banke (Bank of England).

Ko će odgovarati za Minhenski sporazum, za organizaciju Drugog svetskog rata, holokaust nad sovjetskim narodom (u okupiranoj teritoriji stradalo je 10,7 miliona ljudi).

Na kraju samog Drugog svetskog rata, jedan od lidera Britanske Imperije, Vinston Čerčil lično je rukovodio nacističkim SS snagama u pohodu na Rusiju. Reč je o 100.000 pripadnika nemačke armije, koji su formirani od ostataka Hitlerovog Vermahta po naređenju Čerčila.

U nacističkoj uniformi, sa Hitlerovim oružjem, pod komandom istih oficira.

Treći svetski rat je trebao da počne 1. jula, 1945 napadom 47 zapadnih divizija. Staljin je preko sovjetske obaveštajne službe saznao zlokobne planove bivših saveznika.

Staljin je istovremeno organizovao nekoliko informativno-propagandnih operacija, tokom kojih je ceo svet saznao za nemačku vojsku Vinstona Čerčila, i on je bio primoran da tu vojsku rasformira. Plan za vojnu agresiju na Sovjetski Savez se raspao. Ali, otkrivena je vrlo podmukla namera.

Strahote opijumskog genocida koje je narod Kine doživeo tokom 19. veka, a u organizaciji Britanskog carstva, kada je ubijeno više od 100 miliona ljudi i kada je ta zemlja postala kolonija zapadnih država, teško da se mogu opisati.

Moćno kinesko carstvo, (stanovništvo je tada činilo oko 500 miliona ljudi) pretrpelo je poraz u opijumskim ratovima. Tek 150 godina, uz podršku Sovjetskog Saveza, Kina je obnovila stanovništvo. Narkotici (opijum) su bili specijalno oružje masovnog uništenje koje je koristila Britanska imperija prema kineskoj populaciji. Ovo tužno istorijsko iskustvo ne  sme da se ponovi.

Britanska imperija bila glavni diler droge tokom 19. veka. Pokušaji kineskih vlasti da se suprotstave prodaji britanske droge rezultirali su stranom intervencijom. Prodaja droge je bila suštinski deo budžeta Britanske imperije. Na moral i etiku u Londonu se nikada nije mislilo.

Uzgred, narkotici sada predstavljaju način za uništenje ruske populacije. UN procenjuju da svake godine u svetu avganistanska droga ubije 100.000 ljudi: jedna trećina njih – građani su Rusije.

Slabljenje kineskog carstva je počelo nakon što je Prvi opijumski rat organizovan protiv Kine od strane Britanije, Francuske i SAD. Nakon toga je došao građanski rat (1851-1864 g.), što je eskaliralo stranom intervencijom.

Cilj je bio obezbediti prodaju narkotika u zamenu za stvarne robe.

Okupator je koristio građanski rat za svoje potrebe (kao što je to činio i u Rusiji u 19. veku).

Dolazi 24 – 25. oktobar, 1860 kada je potpisan Pekinški ugovor u kojem kineska vlada pristaje da plati Britaniji i Francuskoj obeštećenje, otvara se za spoljnu trgovinu Tjencin (treći najveći grad u Kini), omogućavaju korišćenje kineske populacije kao radnika (coolies) u kolonijama Velike Britanije i Francuske.

Te 1860. godine, okupacione snage divljački razaraju Letnju carsku palatu. Neprocenjive kolekcije porcelana palate po nalogu Lorda Eldžina su opljačkane.

Vladavina ima svoje principe i pravila na kojima počiva. Narkonomija jesu pravila narkokratije, a danas mi Srbi smo opet možda i na najsnažnijem i najotvorenijem udaru te narkonomije i narkokratije neokolonijalističkih snaga.

Ako u današnjem vremenu kažete da je NATO fabrika heroina i leglo mafijaških izopačenika najgore vrste, najčešće ćete biti proglašeni za zaljubljenika „teorije zavere“, međutim ako pogledamo istorijski sled svetskih događaja poslednjih dvesta godina i način na koji je kreiran slučaj Kosovo kao nova kolonija Sjedinjenih Američkih Država i njenih NATO podanika u 21. veku, sasvim je jasno da današnji promoteri „demokratskog otvorenog društva“ i države proameričkog bloka nisu imale period svoga razvoja u kojem bi se izlečili od kolonijalističkih navika i principa koje su na isti odvratan i neljudski način sprovodili još u 19. veku u Kini tokom tzv. Opijumskih ratova koji su predstavljali klasičnu nečovečnu banditsko-mafijašku borbu za tržište na kojem bi plasirali narkotike sa ciljem sopstvenog ekonomskog razvoja i jačanja.

Od genocida u Kini do sprovođenja serbocida danas koji doživljava svoj vrhunac na Kosovu, ekonomski i politički razvoj zemalja pod američkim uticajem nije doživeo nikakvu revolucionarnu promenu o čemu najbolje svedoči isti stari američki uticaj, njihovo članstvo u NATO alijansi i političko ponašanje tih istih zemalja pod diktatom SAD-a.

Period ispunjen sa dva svetska rata, od 19. veka do danas, nije doveo do promena geopolitičkih polova i zemlje koje su bile uključene u kolonijalističke projekte strašnih genocida nad Afrikancima, Kinezima, Indijcima i drugim nacijama pre dvesta godina ostale su i danas uključene u projekte istih onih koji su kreirali projekte i pre dvesta godina, a otvoreno partnerstvo šiptarske mafije na Kosovu i Afganistana u NATO projektu SAD-a neoborivo svedoči da je projekat upravo isti kao i pre dvesta godina – trgovina drogom.

Dnevne.rs /dr Panarin,euroasiaserbia

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestShare on StumbleUponShare on TumblrEmail this to someone